Pinkster Vikingmarkt Eindhoven 2018

Ergens in het donker klonk het gekraai van de haan. Net ervoor was het een huilend baby’tje. Door een kiertje in de lemen muur piepte een dunne zonnestraal naar binnen. De ochtend had zich aangekondigd.
De nacht was sowieso al een beetje onrustig geweest. De strozak was toch net niet optimaal opgeschud.
 
De avond ervoor waren we aangekomen in het PreHistorisch Dorp Eindhoven voor ons debuut op de Vikingmarkt. We kregen onderdak in de schapenboerderij. We mochten het Museum delen met Noormannen, Franken en Friezen die van alle kanten hier naar toe waren gekomen. Ook de Runderhoeve en het Adellijke Langhuis waren goed gevuld en langs de paden en veldjes stonden tientallen tenten. Bij het ondergaan van de zon was iedereen inmiddels gesetteld en hier en daar zochten de bewoners gezelschap rond de kampvuurtjes.

Wat we deze drie dagen precies gingen doen wisten we nog niet. Wel dat er hulp nodig was bij het ijzersmelten. We zochten het team alvast op om kennis te maken. Maar er bleek ook een klein tekort aan krijgers voor het schouwspel in de arena. Daar kwamen schild, zwaard en helm goed van pas. Toevallig waren die meegekomen - één uitgevallen plek was daarmee al gevuld. De Ascalohavikingen werden alsnog opgedeeld. Finn naar de smeltoven en Johan naar de krijgers.

Het bouwen van de ijzeroven was de eerste stap. Leem stampen en de gerolde stukken netjes op elkaar stapelen tot een mooie schoorsteen. Onderin werd de grote stop ingezet en twee kleine bussen, om straks de luchttoevoer te regelen. Aan de leem werd stro toegevoegd. Om het barsten van de leem tegen te gaan.
Kortom, één dag om te bouwen en één dag om de erts te smelten. De derde dag was daarbij voor de smelters de meest spannende: het uitsmeden van de wolf!

In de Arena werd een mooie opvoering neergezet over hoe de krijgers van het dorp waren opgeroepen om mee te vechten aan de zijde van graaf Dirk. Een groepje rondtrekkende rovers nam even later het dorp over om de bescherming van de inwoners op zich te nemen. Maar gelukkig was er al snel hulp en werden de achterblijvers gered van een tocht naar de slavenmarkt.