Schermgilde zelfstandig

In 2016 vroegen een paar leden zich af of het mogelijk was vaker te trainen met de Historische Europese Vechtkunst. Daar was interesse voor, maar het huren van een sporthal en de kosten voor het oprichten van een vereniging waren toch een risico. Op de algemene ledenvergadering werd besloten om het risico te verkleinen. We maakten binnen de vereniging een aparte afdeling en als dan bleek dat die zichzelf kon bedruipen zou daaruit een nieuwe vereniging opgericht worden.

In september van 2018 was het besluit definitief, en werd het afscheid nemen in voorbereiding genomen. Op het einde van het 2018 was alles geregeld en werd het vaarwel definitief.

 

De nieuwe vereniging heet nu Schermgilde Limburg.

Ze zijn op facebook te vinden op de volgende link:

Historisch Schermgilde Limburg

De website op deze link:

https://www.hsgl.nl

Wat is er te doen in 2019

De Agenda voor dit jaar raakt al aardig vol. Vanzelfsprekend onze klassiekers maar ook een paar nieuwe.
Er zijn een paar evenementen voor de vroege Middeleeuwen in ontwikkeling, die nog meer gericht zijn op het vertellen van de Levende Geschiedenis. Als daarover meer bekend is worden ze ook toegevoegd.

Een andere toevoeging is de zaterdagtraining zwaard en boog. De uitleg daarvoor staat bij het evenement.

Schlacht um Kloster Graefenthal

In het weekeinde van 14 t/m 16 september was een delegatie van zes personen van "die luyden van Gelres Overkwartier", de laat-middeleeuwse subgroep van onze vereniging, present bij het evenement Schlacht um Kloster Graefenthal, in Goch (Du). Vrijdag werd het kampement opgebouwd. De zaterdag stond in het teken van handwerk. Er moesten nog lucetgaten worden gemaakt en zomen in een hemd vastgezet. Toch was er nog ruimte voor luim en jolijt. Zo bleek het molenspel (nine mens Morris) voor het hele gezelschap amusant. Een speelster die het voor het eerst deed, ondanks de waarschuwing dat het een heeeel frustrerend spel is, liet dit luid blijken, tot groot plezier van de rest.

Onze beide zwaardvechters waren ingedeeld bij de troepen van Bourgondië. Dat was voor het eerst. Toch wel practisch om bij Gelre aangesloten te zijn, omdat de ene heer van Gelre vóór Bourgondië was en de andere tégen. Wij zijn historisch gezien heel flexibel ;-) . De slag verliep heel sportief. Hoewel het goed weer was, was het niet zoals in mei boven de 30 graden. Kortom het was lekker afzien maar niet te zwaar. Helemaal luxe was het natuurlijk om na gedane zaken in het kampement (dat dicht bij het slagveld lag) neer te kunnen zakken, het ijzerwerk uit- en af te kunnen gooien, een pot bier te vatten en rustig te wachten tot het eten op tafel komt. De 'achterblijvers' hadden immers in de tussentijd een heerlijke hap bereid. Wij hebben daar beide dagen van kunnen genieten.

Zondag was het weer bijkans nog fraaier. Na een kalme start hebben de zwaardvechters de ochtend gebruikt om techniek oefeningen te toen, afgesloten met het doornemen van de demo. Hierbij gebruikten wij in eerste instantie nylon trainingszwaarden en tot slot ijzer (dat klinkt een stuk spannender). Een en ander onder belangstellend toezicht van nieuwsgierig publiek. Toen wij ons later meldden bij het verzamelpunt voor de veldslag, werd ik nog aangesproken door een Duitse re-enactor. Hij vond het er heel goed uizien en vond het fraai om te zien dat wij de Duits school beoefenden! We zijn dus op de goede weg. Ook vond hij onze nylon oefenzwaarden er zeer goed uitzien. Met zo een opsteker ga je toch met een brede glimlach het slagveld op!

We hebben allemaal weer veel bekenden gezien en gesproken. Onderling was de sfeer om te snijden; zó dik waren de lachsalvo's. We hebben een prachtig weekeinde in de 15e eeuw gehad.

 

 

Pinkster Vikingmarkt Eindhoven 2018

Ergens in het donker klonk het gekraai van de haan. Net ervoor was het een huilend baby’tje. Door een kiertje in de lemen muur piepte een dunne zonnestraal naar binnen. De ochtend had zich aangekondigd.
De nacht was sowieso al een beetje onrustig geweest. De strozak was toch net niet optimaal opgeschud.
 
De avond ervoor waren we aangekomen in het PreHistorisch Dorp Eindhoven voor ons debuut op de Vikingmarkt. We kregen onderdak in de schapenboerderij. We mochten het Museum delen met Noormannen, Franken en Friezen die van alle kanten hier naar toe waren gekomen. Ook de Runderhoeve en het Adellijke Langhuis waren goed gevuld en langs de paden en veldjes stonden tientallen tenten. Bij het ondergaan van de zon was iedereen inmiddels gesetteld en hier en daar zochten de bewoners gezelschap rond de kampvuurtjes.

Wat we deze drie dagen precies gingen doen wisten we nog niet. Wel dat er hulp nodig was bij het ijzersmelten. We zochten het team alvast op om kennis te maken. Maar er bleek ook een klein tekort aan krijgers voor het schouwspel in de arena. Daar kwamen schild, zwaard en helm goed van pas. Toevallig waren die meegekomen - één uitgevallen plek was daarmee al gevuld. De Asclohavikingen werden alsnog opgedeeld. Finn naar de smeltoven en Johan naar de krijgers.

Het bouwen van de ijzeroven was de eerste stap. Leem stampen en de gerolde stukken netjes op elkaar stapelen tot een mooie schoorsteen. Onderin werd de grote stop ingezet en twee kleine bussen, om straks de luchttoevoer te regelen. Aan de leem werd stro toegevoegd. Om het barsten van de leem tegen te gaan.
Kortom, één dag om te bouwen en één dag om de erts te smelten. De derde dag was daarbij voor de smelters de meest spannende: het uitsmeden van de wolf!

In de Arena werd een mooie opvoering neergezet over hoe de krijgers van het dorp waren opgeroepen om mee te vechten aan de zijde van graaf Dirk. Een groepje rondtrekkende rovers nam even later het dorp over om de bescherming van de inwoners op zich te nemen. Maar gelukkig was er al snel hulp en werden de achterblijvers gered van een tocht naar de slavenmarkt.